Położona głęboko w Himalajach droga Killar jest jedną z najniebezpieczniejszych na świecie. Jeden nieostrożny zakręt może posłać kierowcę w dół z wysokości prawie 3 km.
Jeżeli boisz się śmierci, nie powinieneś być kierowcą, ani nawet pasażerem tej ciężarówki. Śmierć może tu nadejść w każdej chwili
— mówi Anku Rawat, kierowca.
Mimo to każdego lata Anku Rawat odbywa kilka podróży, aby dostarczyć podstawowe zapasy do odległych wiosek położonych wzdłuż tej niebezpiecznej trasy.
Trasa ta łączy resztę Indii z odizolowanym regionem Doliny Pangi, która jest odcięta przez prawie sześć miesięcy w roku z powodu obfitych opadów śniegu.
To nasza ostatnia deska ratunku. Jeżeli jedzenie do nas nie dotrze, to jak ludzie mają przeżyć?
— pyta Navneet Walaria, kierownik Departamentu zaopatrzenia cywilnego.
Czasami ciężarówki psują się po drodze, przez co kierowcy są przez wiele dni unieruchomieni. Co więc trzeba zrobić, aby poruszać się tymi ciężkimi ciężarówkami po tej śmiertelnie niebezpiecznej drodze?
Czytaj także: Pracują wewnątrz “góry, która zjada ludzi”. Na szali bogactwo i śmierć
|
Business Insider
Jak wygląda praca kierowcy ciężarówki w Himalajach?
Jechaliśmy z Anku przez góry przez trzy dni, aby się tego dowiedzieć. Anku mieszka w wiosce Palhun ze swoją żoną Sabitą i dziećmi. Nigdy nie wie, jaka będzie pogoda, więc pakuje mnóstwo koców. Zanim Anku wyruszy w drogę, rodzina zasiada do wspólnego obiadu.
Mężczyzna najpierw odbiera ciężarówkę z prywatnego parkingu, który wynajmuje pojazdy. Ta ma wspomaganie kierownicy i silnik o pojemności 5600 cm3, który jest idealny do jazdy po górach.
— Dla każdego tutejszego kierowcy ciężarówki to ich moorni (samica pawia) i ich życie. Znam swoją ciężarówkę tak dobrze, jak każdy centymetr swojego domu — mówi Anku.
|
Business Insider
Anku wykona kilka przystanków podczas tej długiej na 172 km podróży. Najpierw przejedzie około 16 km od swojego domu do magazynu w Chamba, aby odebrać racje żywnościowe. Następnie przejedzie przez kilka małych miasteczek i przez przełęcz Sach, najwyższy punkt na drodze Killar, zanim dotrze do celu, dystryktu Doliny Pangi.
Dziś Anku ładuje do ciężarówki ważące 100 kg worki pszenicy dostarczanej przez rząd w ramach wsparcia najbardziej odizolowanych regionów Indii. Jego ciężarówka może przewieźć do 12 ton. Gdyby wiozła więcej, mogłaby się przewrócić. Po drodze zawsze zatrzymuje się w lokalnej świątyni.
Moim jedynym życiowym pragnieniem jest, aby Bóg zapewnił mi bezpieczeństwo, ponieważ moja rodzina mnie potrzebuje
— wyznaje Anku.
Zbiorniki paliwa mogą zmieścić do 250 litrów oleju napędowego. Na trasie nie ma prawie żadnej stacji benzynowych.
— Kiedy tu przyjeżdżamy, zabieramy ze sobą dodatkowe paliwo, bo co zrobimy, jeśli nam się skończy? — pyta retorycznie.
Na początku teren jest dość łagodny. Gdy jednak ciężarówka wjeżdża pod górę, robi się nierówny, a prędkość jazdy spada poniżej 16 km na godz.. Droga ma tu tylko 3 m szerokości. Ledwo mieszczą się na niej dwa samochody jadące w przeciwnym kierunku. Kiedy więc zbliża się inny pojazd, Anku musi ostrożnie wycofać ciężarówkę, czasami o setki metrów.
Jeżeli jakiś pojazd jedzie z naprzeciwka, to ciężarówki nie mogą go wyminąć nawet przez pięć godzin
— mówi kierowca.
Na szczęście Anku podróżuje z kierownikiem ciężarówki Mohammadem Nisarem Mughalem, który wysiada i prowadzi Anku przez martwe punkty i niebezpieczne zakręty.
— Muszę ciągle patrzeć, czy dach ciężarówki nie dotyka klifów. Czasem ciężarówka nie daje rady wjechać pod górę, więc podstawiamy kamienie za oponami — mówi Mohammad Nisar Mughal, kierownik ciężarówki.
Czytaj także: Kajakiem w poszukiwaniu luksusu. Jak odkryto zaginiony Grand Antique?
|
Business Insider
Droga Killar jest szeroka na trzy metry i nie ma żadnych zabezpieczeń
Nie ma żadnych barierek ochronnych, które zapobiegłyby zjechaniu z drogi.
— Jeździmy górskimi trasami w porze deszczowej. Jeżeli nie zahamujemy na czas, możemy wpaść w poślizg — przyznaje Anku.
W lipcu 2022 r. Jeep stoczył się do wąwozu, powodując śmierć pięciu osób. W 2023 r. siedem osób zginęło po tym, jak pojazd napotkał na osuwisko.
Widziałem, jak spadają samochody i umierają ludzie. Dziś dotyczy to kogoś innego, ale jutro może dotyczyć mnie
— mówi.
Lata doświadczenia w pracy jako kierowca ciężarówki sprawiły, że Anku nie daje się łatwo zastraszyć.
Nauczyliśmy się jeździć po tych drogach. Moje nogi zaczynają drzeć, gdy wjeżdżam na drogę, która ma cztery pasy ruchu
— śmieje się Anku.
Wszystkie tradycyjne zasady ruchu drogowego nie mają tu zastosowania. Kierowcy ciężarówek komunikują się za pomocą sygnałów ręcznych, co jest ważne w takich momentach jak ten.
— Czasem musimy wykonać taki gest, który oznacza “zwolnij”. Ten sygnał oznacza “wyprzedź”, a ten “zatrzymaj się”. Posługujemy się wieloma sygnałami — pokazuje.
Kierowcy używają także klaksonów pneumatycznych. Są one zakazane w Indiach, ale Anku mówi, że potrzebują ich ze względów bezpieczeństwa.
Jeżeli nie używalibyśmy klaksonów w górach, to skąd nadjeżdżający pojazd wiedziałby, czy napotka na swojej drodze duży, czy mały samochód?
— pyta.
Anku nie zapina pasów bezpieczeństwa, mimo że zgodnie z indyjskim prawem jest to wymagane. Mówi, że w przypadku tego typu jazdy mogą one wyrządzić więcej szkody niż pożytku, ponieważ ograniczają kierowcy możliwość wychylenia się.
Pasy mogą sprowadzić na nas śmierć
— mówi.
|
Business Insider
Statystyki dotyczące wypadków z udziałem tirów pokazują jednak, że kierowcy mają większe szanse na przeżycie, jeśli zapną pasy. Tylko w tym stanie 12 proc. wszystkich śmiertelnych wypadków w 2022 r. dotyczyło kierowców ciężarówek i autobusów. Osuwiska i opady śniegu również osłabiły konstrukcję drogi, tworząc rowy i stosy kamieni. Dlatego rząd zatrudnia wykonawców do naprawy dróg.
Kiedyś droga dla pasterzy, dziś jeżdżą tu ciężarówki
Droga Killar była niegdyś przeznaczona dla pieszych. Miała wąskie szlaki wytyczone przez pasterzy i handlarzy, którzy próbowali dotrzeć do odległej Doliny Pangi. Legenda głosi, że mieszkańcy Chamby uciekli do ukrytego regionu przed najazdem Mogołów. Inni uważają, że w XVI w. król Chamby wygnał do tego odizolowanego regionu przestępców.
Obecnie droga Killar jest używana głównie przez turystów, motocyklistów szukających adrenaliny, kierowców ciężarówek i lokalnych mieszkańców. Po około ośmiu lub dziewięciu godzinach jazdy mężczyźni się zatrzymują. Rozpalają ognisko i wykorzystują produkty spożywcze, które przywieźli z domu. Nawet podczas kolacji zachowują jednak czujność na wypadek konfrontacji z dzikimi zwierzętami lub złodziejami.
— W ciężarówce jest dużo towaru. Budzimy się, nawet gdy usłyszymy cichy dźwięk — przyznaje Mohammad.
W promieniu wielu kilometrów nie ma hoteli. Mężczyźni śpią więc w kabinie ciężarówki.
Możecie wziąć mi do hotelu, a nawet wynająć pokój dla VIP-ów, ale nigdzie nie będe czuł się tak dobrze, jak w ciężarówce. Jest ona dla nas niczym matka. To nasz dom
— mówi Anku.
Następnego dnia mężczyźni rozpoczynają jazdę o świcie. Droga Killar staje się jeszcze bardziej zdradliwa i spektakularna, gdy ciężarówki przejeżdżają pod wodospadami. Przeciskają się też przez niewiarygodnie ciasne przestrzenie.
— Wszyscy mówili mi, że nie powinienem brać tej ciężarówki na tę drogę, ponieważ jest ona położona bardzo wysoko — przyznaje.
Pojazdy na tej trasie często mają problemy mechaniczne. Ta ciężarówka przewożąca zboże do doliny Pangi zepsuła się, gdy przestała działać skrzynia biegów. Mechanik powiedział, że najbliższy sklep z częściami samochodowymi jest oddalony o około 290 km.
Jestem jedynym mechanikiem, który tu pracuje. Potem schodzę pieszo przez 20 km. Dopiero tam telefon łapie zasięg, więc dzwonię, aby ktoś przywiózł mi potrzebne części
— mówi Neeraj, mechanik.
|
Business Insider
Cały proces zajmie cztery dni, a do tego czasu ciężarówka zostanie tutaj. Anku i jego zespół kontynuują podróż. Około południa zatrzymują się w lokalnym dhaba na szybką przekąskę. Te bary obsługują kierowców ciężarówek. Prowadzący je ludzie, tacy jak Laxman Sharma, rozumieją, jak trudno jest jeździć tymi drogami.
— To nie jest droga, po której można jechać szybko. Idący nią pieszy, może być szybszy od ciężarówki — mówi Laxman Sharma, właściciel dhaby.
Nawet te bary zamykają się jednak, gdy w październiku zaczyna padać śnieg.
Podziwiamy odwagę ludzi, którzy jeżdżą tu autobusami i ciężarówkami
— mówi Laxman.
Czytaj także: Ta praca zabije 90 proc. z nich, zanim skończą 50 lat. W dobry dzień zarabiają 15 zł
Ile zarabia kierowca ciężarówki przemierzający wąskie drogi w Himalajach?
Anku zarabia on tylko około 10 tys. rupii (ok. 420 zł) miesięcznie. To około 14 zł dziennie, co w Indiach wystarcza na zakup kilku kilogramów ryżu i soczewicy.
— Bycie kierowcą ciężarówki w Indiach to ciężka i nie najlepiej opłacana praca — przyznaje Anku.
Mógłby zarobić około 25 tys. rupii (1050 zł) miesięcznie jako osobisty kierowca w Delhi lub Bombaju. Jego serce należy jednak do Himalajów i chce, by cały świat dowiedział się, jak piękne są te góry.
Anku nagrywa więc vlogi. Ma ponad 50 tys. obserwujących na YouTube.
— Założę się, że po obejrzeniu tego nagrania, nie będziecie chcieli udać się do Doliny Pangi. Nie wiem, jak się prowadzi vloga, ale spróbuję. Nie zarabiam na tym, ale przynajmniej ludzie wiedzą, kim jestem. Na nagraniach pokazuję, jak trudno prowadzi się ciężarówkę w górach — mówi Anku
Najbardziej zdradliwą częścią tej trasy jest przełęcz Sach. Znajdująca się na wysokości prawie 4,4 km przełęcz Sach jest jednym z najwyżej położonych miejsc w stanie Himachal Pradesh. Kierowcom zaleca się, aby nie zatrzymywali się na szczycie dłużej niż pięć minut, ponieważ w powietrzu jest tak mało tlenu.
Droga w tym miejscu jest jeszcze węższa. Ma zaledwie 2,4 m szerokości. Anku musi więc zachować szczególną ostrożność podczas poruszania się po stromym zboczu.
Żaden pojazd, który utknął na przełęczy Sach Pass podczas sezonu deszczowego, nie wyjechał z niej. W tym miejscu kierowcy tacy jak ja nigdy nie wyłączają silnika. Jeżeli to zrobimy, nie ma szans, żeby zapalił
— mówi Anku.
Pokonanie tego drugiego na ponad 15 km odcinka zajmuje Anku od trzech do czterech godzin. Po pokonaniu tego odcinka Anku podsumowuje podróż na nagraniu dla swoich obserwujących.
To była bardzo niebezpieczna trasa. Pół koła wystawało nad przepaścią. Dodatkowo zepsuła nam się ciężarówka i nie mieliśmy nic do jedzenia. Po tych wszystkich zmaganiach w końcu dotarliśmy do Killar
— podsumowuje.
Killar jest jedną ze 106 wiosek w Dolinie Pangi, która liczy zaledwie 18 tys. mieszkańców.
— Przez co najmniej pół roku to miejsce jest odcięte od reszty świata. Cała roślinność obumiera wraz z pierwszymi opadami śniegu — mówi Navneet.
Każdego lata przyjeżdża tam prawie 200 ciężarówek z żywnością, lekarstwami i innymi podstawowymi artykułami. Na zimę są one przechowywane w tym magazynie, a mieszkańcy kupują je po cenie ustalonej przez rząd.
Jeśli te ciężarówki tu nie dotrą, życie mieszkańców zostanie zaburzone
— konstatuje Navneet.
Po skończeniu rozładunku Anku i jego współpracownicy ruszają w drogę. Po drodze mijają koczowniczą społeczność zwaną Gujjars. Spotkanie z nimi przy filiżance herbaty stało się dla Anku rytuałem. Jazda przez te góry jest częścią tożsamości Anku. Praca go jednak wyczerpała.
|
Business Insider
Gdy byłem dzieckiem, ojciec podarował mi samolot zabawkę. Poprosiłem go o wówczas o ciężarówkę. Kiedyś jazda była moją pasją, ale teraz robię to z desperacji
— mówi ze smutkiem Anku.
Anku wciąż tęskni za dniem, w którym naprawdę będzie mógł cieszyć się z zapierającej dech w piersiach przyrody wokół niego.
— Jeżdżę tą drogą od siedmiu lat, a nigdy nie miałem szansy, aby docenić piękno natury. Kiedyś przyjadę tu z rodziną i będę delektował się naturą — obiecuje z nadzieją.
