W ciągu zaledwie kilku lat Ozempic stał się powszechnie znaną nazwą i fenomenem kulturowym. Leki GLP-1 są wszędzie i już co ósma dorosła osoba w USA je wypróbowała. Duńska firma produkująca Ozempic jest warta więcej niż The Coca-Cola Company i McDonald’s razem wzięte.
Zajrzyjcie do Internetu, a ujrzycie komentarze o “ozempikowej twarzy”, wypadaniu włosów, poważnych problemach żołądkowych i niebezpiecznych skutkach ubocznych. Możecie też zobaczyć raporty, że lek może pomóc w płodności lub leczeniu Alzheimera, a nawet uzależnienia od zakupów. Nie chodzi tylko o leki odchudzające. Od lat jesteśmy okłamywani w kwestii samego odchudzania. Ile wiemy o lekach GLP-1? I czy mówi się nam o nich całą prawdę?
Rozdział 1. Nieprzetestowany lek?
Ostatnie kilka miesięcy spędziłam, zagłębiając się w badania, a nawet próbowałam zdobyć leki GLP-1, aby zobaczyć, o co naprawdę chodzi. Spędziłam dużo czasu w mediach społecznościowych, analizując dyskurs na temat tych leków. Często powtarzaną dezinformacją jest, że leki te są zupełnie nowe, nie są dobrze zbadane i zrozumiane.
Te leki nie są badane pod tym kątem. Nie ma badań na temat tego, co robią z ciałem, gdy ktoś nie ma cukrzycy
— twierdzi Jackie Goldschneider, wwiazda programu The Real Housewives.
Nie ma badań dotyczących osób, u których nie zdiagnozowano cukrzycy typu 2
— mówi Stacy Sampen, trenerka fitness.
Wiemy, że twierdzenie, że są one nieprzetestowane lub niezrozumiałe, jest po prostu nieprawdziwe. Zostały one przebadane pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności zarówno w przypadku cukrzycy, jak i utraty wagi. Tysiące osób zostało przebadanych w badaniach klinicznych specjalnie pod kątem otyłości, a nie cukrzycy.
Ozempic stał się powszechnie znany ze względu na swoje działanie odchudzające. Należy on jednak do leków, które są stosowane od dziesięcioleci, aby pomóc osobom z cukrzycą typu 2 regulować poziom cukru we krwi. I właśnie pod tym względem był to ogromny przełom w medycynie.
Moglibyśmy krytykować fakt, że nasze społeczeństwo ma tak dużą obsesję na punkcie wagi, a żadna z tych metod leczenia cukrzycy nie była powszechnie znana, mimo że każdego roku umiera na nią półtora miliona ludzi. Gdy jednak tylko zaczęli chudnąć celebryci, wszyscy o nich mówili. Pewnie warto by zgłębić ten temat, ale nie mamy na to czasu.
Firma Novo Nordisk zaczęła testować te leki jako pomagające w leczeniu otyłości, a wyniki badań sugerowały, że są to najskuteczniejsze leki odchudzające w historii.
Głównym składnikiem Ozempicu jest semaglutyd. Należy on do leków zwanych agonistami receptora GLP-1, co oznacza, że naśladują one naturalnie występujący w organizmie hormon o nazwie GLP-1.
Semaglutyd występuje zarówno w Ozempicu, jak i Wegovy, ale tylko Wegovy jest zatwierdzony przez FDA jako lek do odchudzania.
- Osoby łączące przyjmowanie semaglutydu ze zdrową dietą i ćwiczeniami straciły średnio 15 proc. masy ciała.
- Osoby, które stosowały tylko dietę i ćwiczenia, straciły średnio 2,4 proc. masy ciała.
Nowszy lek wyprodukowany przez Eli Lilly o nazwie tirzepatyd radził sobie jeszcze lepiej w badaniach klinicznych, a ludzie tracili średnio 20 proc. masy ciała.
W oparciu o te dane zaczęły napływać głośne wiadomości o tym, jak te leki zmieniły zasady gry i były hitem, i jak być może otyłość zostanie wyleczona na zawsze, co szczerze mówiąc jest dość dziwacznym podejściem.
Od pierwszych badań były osoby, które nie reagowały na te leki. To naprawdę coś, że 86 proc. osób biorących udział w badaniu straciło znaczną ilość wagi. Oznacza to jednak, że 14 proc. osób nie schudło.
|
Business Insider
Rozdział 2. “Leczenie” otyłości
Pomimo całej tej rozmowy o cudownych lekach, liczby są niemal takie same zarówno w przypadku semaglutydu, jak i tirzepatydu. Mniej więcej jedna na 10 osób nie traci znacząco na wadze podczas przyjmowania tych leków. Te osoby zwane są niereagującymi. Chciałam porozmawiać z kimś, kto przez to przeszedł, więc umieściłam ankietę na kanałach społecznościowych Business Insidera i w ten sposób znalazłam Erikę.
To działa na innych ludzi. Dlaczego nie działa na mnie i chemię mojego ciała? Jestem zła, że nie zadziałało, ale akceptuję to i muszę znaleźć inny sposób na zrzucenie wagi
— mówi Erika Humphries, która nie reaguje na semaglutyd.
Erika mówi, że lekarz nie ostrzegł jej, że te leki nie działają na wszystkich. Podobnie jak w przypadku wielu z nas większość jej wiedzy pochodziła z mediów. Jeżeli przedstawia się te leki jako cud lub magiczną pigułkę, ludzie są narażeni na ogromne rozczarowanie, zwłaszcza jeśli mieli duże nadzieje na utratę wagi, a potem te leki nie działają.
Jeszcze jedno zostało pominięte w wielu relacjach. Prawdziwe życie to nie to samo, co badania kliniczne. Od czasu pierwszych badań i wiadomości w mediach pojawiło się więcej danych na temat tego, jak wygląda rzeczywiste użytkowanie leku.
W badaniu z 2023 r. obserwowano osoby przyjmujące semaglutyd przez 52 tygodnie, a osoby te straciły średnio 4,4 proc. masy ciała. Zeszliśmy więc z 15 proc. do 4 proc., co jest znaczną różnicą. Większość wczesnych doniesień na temat tych leków wykorzystywała dane z badań klinicznych, co ma sens, ponieważ były to pierwsze badania nad tymi lekami.
To, jakie efekty w rzeczywistości daje użytkowanie leku nie było tak szeroko opisywane w prasie, co z pewnością przyczynia się do zawyżonego poczucia, jak rewolucyjne mogą być te leki. Z pewnością są one wielką sprawą. Są skuteczniejsze wcześniejsze leki, ale mają pewne ograniczenia.
Nie mówi się o tym, że w utrata wagi spowodowana tymi lekami w pewnym momencie wyhamowuje, podobnie jak w przypadku diety, ćwiczeń, a nawet operacji bariatrycznej. W pewnym momencie każde działanie mające na celu odchudzanie osiąga stagnację.
Istnieje popularna koncepcja, że trudno jest stracić wagę, ale łatwo powinno być ją utrzymać. Wiemy, że w rzeczywistości jest odwrotnie, prawda? Utrzymanie utraty wagi jest najtrudniejsze
— przypomina Kevin Hall, badacz w National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases.
Nie chcielibyście brać leku, który pozwala stracić nieograniczone kilogramy. Byłoby to niebezpieczne, a po osiągnięciu docelowej wagi musielibyście z niego zrezygnować. Następnie waga by rosła i mierzylibyście się z efektem jojo.
Nie powstrzymuje to jednak ludzi przed mówieniem o wyhamowaniu działania leku, jakby to była jakaś “zdrada” lub “porażka”. Wszystkie dowody wskazują na potrzebę dalszego przyjmowania tych leków, aby móc wciąż czerpać z nich korzyści.
To interesujące, ponieważ mamy dane z badań pokazujące, że większość ludzi nie kontynuuje ich przyjmowania. Jedno z badań obejmowało tysiące osób, które miały recepty na leki GLP-1. Wykazane zostało, że około połowa z nich przestała przyjmować ja po roku, a 70 proc. po dwóch latach.
Inne badanie wykazało, że po odstawieniu leku ludzie przybrali średnio dwie trzecie utraconej wagi. To być może kolejny ważny powód, aby wyciszyć szumu wokół tych leków.
Tak, są one wielkim przełomem medycznym, ale jeśli ludzie nie chcą ich dalej przyjmować, to ich wpływ będzie znacznie mniejszy, niż przewidywano w początkowych wiadomościach. Wiele osób słyszy, że ten lek trzeba przyjmować potencjalnie przez całe życie, co oznacza duże zarobki dla firm farmaceutycznych.
W każdym z nas budzi się cynik, który mówi: “To duże zwycięstwo dla branży farmaceutycznej”. To prawda, że to duże zwycięstwo. Branża zarobi mnóstwo pieniędzy i absolutnie nie można temu zaprzeczyć.
|
Business Insider
Rozdział 3. Branża farmaceutyczna
Rozumiem, dlaczego ludzie nie ufają firmom farmaceutycznym i doniesieniom medialnym. Pojawiło się kilka bardzo nieodpowiedzialnych doniesień. Naprawdę ważne jest, aby mieć jasność co do roli dużych firm farmaceutycznych w naszym społeczeństwie.
Szybkie wyszukiwanie w Google wystarczy, by przekonać się, że Novo Nordisk zapłacił grzywny po oskarżeniu o nieuczciwe taktyki sprzedażowe, spotkał się z krytyką za wydawanie mnóstwa pieniędzy na lobbing wśród lekarzy, a także miał kłopoty z organami regulacyjnymi w wielu krajach.
Novo Nordisk, wraz z innymi producentami leków, spotkał się z ogromną krytyką za wysokie ceny insuliny. Obecnie insulina jest mniej opłacalna niż kiedyś, ale potencjalne zyski z leków odchudzających pozostają astronomiczne. Nie ma wątpliwości, że Novo Nordisk będzie zarabiać na tych lekach. Już to robi.
W pewnym momencie wycena firmy była większa niż cały PKB Danii. Zrozumiałe jest, że niektórzy ludzie, którzy nie ufają dużym firmom farmaceutycznym lub po prostu nie mają dostępu do tych leków, zwracają się ku naturalnym alternatywom.
Ludzie mówią o berberynie, miętowej czy zielonej herbacie, witaminie B12, dietach wysokobłonnikowe i wysokobiałkowych. Wszystko to mają być naturalne alternatywy dla Ozempicu.
Są pewne pokarmy, które mogą zwiększyć ilość hormonu GLP-1 wytwarzanego przez organizm. Ci ludzie mylą się jednak, ponieważ niekoniecznie jest to równoznaczne z utratą wagi, co jest celem wielu osób. Poziom produkcji GLP-1, jaki może zapewnić dieta, nie jest nawet zbliżony do tego, jaki można osiągnąć za pomocą leków na receptę.
— Zażywanie leków prowadzi do suprafizjologicznych poziomów GLP-1, w przeciwieństwie do wprowadzenia skromnych zmian w diecie lub zażywania suplementów. To po prostu różne rzędy wielkości, a efekty nigdy nie będą zbliżone — mówi Kevin.
Tematem zajmują się wpływowi dietetycy i naciągacze sprzedający suplementy, ale w Internecie widzimy też ogromne ilości dezinformacji na temat tego, jak skuteczna może być dieta wspomagająca GLP-1. Te produkty spożywcze i witaminy są generalnie mniej ryzykowne niż poważne leki na receptę, ale prawie na pewno są również mniej skuteczne.
|
Business Insider
Rozdział 4. Skutki uboczne
Jest to kolejny temat, o którym intensywnie piszą media, a powinniśmy nieco mniej skupić się na szumie i spojrzeć, co faktycznie mówią nam badania. Ludzie zwracają szczególną uwagę na skutki uboczne tych leków, ponieważ na rynek było wprowadzanych wiele leków na receptę, a ich efekty uboczne, o którym nikt nie wiedział, okazały się bardzo poważne, szczególnie w przypadku leków odchudzających.
Najczęstszymi skutkami ubocznymi tych leków są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Mogą one wydawać się nieco trywialne, niczym ból brzucha, ale mogą być dość poważne. Przedłużające się wymioty lub biegunka mogą prowadzić do groźnego odwodnienia. Doniesiono nawet, że jedna kobieta zmarła podczas przyjmowania tych leków po miesiącach problemów żołądkowo-jelitowych, w tym silnych wymiotów i bólu brzucha.
Ulotki FDA dla tych leków wymieniają też sporo innych skutków ubocznych, a niektóre z nich dotyczą bardzo poważnych schorzeń. Spójrzmy więc na ulotkę. Tzw. ostrzeżenie w czarnej ramce informuje o ryzyku wystąpienia nowotworów komórek C tarczycy. Ulotka ostrzegawcza wspomina o wynikach badań na gryzoniach, ale badacz GLP-1, z którym rozmawiałam, powiedział, że tarczyca u gryzoni i ludzi jest zupełnie inna. Dlatego te wyniki prawdopodobnie nie są istotne.
Czasami umieszczenie jakiejś informacji na ulotce ostrzegawczej z powodu dobrych intencji może spowodować więcej szkód, odstraszając ludzi, którzy mogliby chcieć przyjmować dany lek i czerpać z niego korzyści
— przyznaje Daniel Drucker, naukowiec w Mount Sinai Hospital.
Związek między lekami GLP-1 a rakiem tarczycy jest trudny do ustalenia, ale związek między otyłością a rakiem tarczycy jest znacznie wyraźniejszy. Jedno z badań wykazało, że na każdy pięciopunktowy wzrost BMI ryzyko raka tarczycy wzrasta o 30 proc.
Na ulotce znajduje się też inna kategoria zwana ostrzeżeniami i środkami ostrożności, która obejmuje:
- ostre zapalenie trzustki,
- ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego,
- hipoglikemię,
- ostre uszkodzenie nerek,
- nadwrażliwość,
- retinopatię cukrzycową,
- tachykardię oraz
- zachowania i myśli samobójcze.
Na ulotce widnieje tylko napis: “Monitorować pod kątem depresji lub myśli samobójczych. Odstawić lek Wegovy w przypadku wystąpienia objawów”. Nie jest to dla mnie zbyt uspokajające. To ewoluujący temat, ale dotychczasowe dowody sugerują, że same te leki nie powodują myśli samobójczych.
Nierzadko zdarza się, że leki mają bardzo zastraszające, jeśli nie wręcz przerażające ulotki FDA. Ważne jest, aby pamiętać, że wymienione na tych ulotkach ryzyka są potencjalne, a nie gwarantowane, co nieco gubi się w mediach społecznościowych.
Większość poważniejszych skutków ubocznych leków GLP-1 występuje rzadko. Większość osób przyjmujących te leki nie zachoruje na zapalenie trzustki. Czasami ludzie zastanawiają się, dlaczego lek może zostać zatwierdzony, jeśli ma tak wiele niepokojących skutków ubocznych, ale nie jest to rzadka sytuacja.
- Metformina, bardzo popularny lek na cukrzycę, ma na ulotce ostrzeżenie o potencjalnie śmiertelnej kwasicy mleczanowej.
- Na ulotce ibuprofenu znajduje się ostrzeżenie o potencjalnym zwiększonym ryzyku udaru mózgu.
To wszystko jest wkalkulowane w bycie chorym. Jeśli zażywacie te leki bez medycznej potrzeby, kalkulacja ryzyka jest inna i narażacie się na większe ryzyko wystapienia szkód.
— Wasza sąsiadka, która jest zainteresowana przyjmowaniem tego leku i schudnięciem 4,5 kg, aby zmieścić się w sukienkę na wesele wujka Harry’ego, nie brała udziału w badaniu klinicznym — mówi naukowiec.
Oprócz tego, co przeraża na etykiecie, w mediach społecznościowych krążą plotki o innej kategorii efektów, które są głównie kosmetyczne, czyli “ozempikowej twarz” czy utracie włosów. Mowa nie tylko o wypadaniu włosów.
Pojawiło się mnóstwo obaw dotyczących utraty masy mięśniowej podczas przyjmowania leków GLP-1. Za każdym jednak razem, gdy chudniecie, nawet jeśli tylko za pomocą diety i ćwiczeń, utracicie beztłuszczową masę mięśniową. W całej tej dyskusji często zapomina się, że utrata masy ciała może mieć bardzo poważne skutki uboczne, szczególnie jeżeli jest szybka lub ekstremalna. Nawet szybka utrata wagi poprzez dietę wiąże się z wypadaniem włosów, utratą mięśni, depresją czy kamieniami żółciowymi.
Wszystkie te skutki uboczne pokrywają się ze skutkami ubocznymi Ozempicu. Dlatego naprawdę trudno jest stwierdzić, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie. Uważam, że jest to kolejny przykład tego, że rozmowa na temat Ozempicu stała się naprawdę dziwna.
Wydaje się, jakby ludzie chcieli kary za to, że ktoś przyjmuje ten lek i niemal z radością ogłaszają, że twarz, włosy lub cokolwiek innego zmieni się na gorsze, jeżeli zrobicie krok, aby wasze ciała wyglądały ładniej. Przynajmniej tak to jest postrzegane.
Oczywiście niektórzy brali Ozempic z powodu próżności. Leki te stały się powszechnie znane, ponieważ celebryci reklamowali je jako wspomagające w utracie wagi. Często gwiazdy, które już wcześniej były szczupłe, reklamowały ich korzyści związane z utratą wagi.
Rozmawialiśmy więc o złych stronach, ale jest też kilka naprawdę interesujących pozytywnych efektów, które potencjalnie mogą dawać te leki. Sprawiają nie tylko, że pragniecie jeść mniej, ale również, że chcecie innego, zwykle zdrowszego jedzenia.
Istnieje reakcja fizjologiczna, która powoduje, że niektórzy ludzie są bardziej zaabsorbowani jedzeniem niż inni. Osoby, które cierpią z powodu natrętnych myśli o jedzeniu, mówią, że lek działa niczym przełącznik w ich mózgach
— mówi Gabrialle Landsverk, dziennikarka ds. zdrowia w Business Insiderze.
Ludzie zgłaszali również ustąpienie innych zachcianek, takich jak chęć robienia zakupów online. Leki te mogą pomóc we wszystkich rodzajach schorzeń — chorobie Alzheimera, chorobie Parkinsona, uzależnieniu od alkoholu i innych rodzajach uzależnień czy depresji.Są nawet anegdotyczne doniesienia o “ozempicowych dzieciach”, ponieważ u niektórych osób podczas przyjmowania leku poprawiła się płodność. Wszystko, o czym mowa, to nie tyle skutki uboczne, co potencjalne nowe zastosowania dla leków. Mogą leczyć zupełnie nowe schorzenia.
Leki GLP-1 mają naprawdę niezwykle wysoką liczbę potencjalnych nowych zastosowań. Około jeden na ośmiu Amerykanów wypróbował już leki GLP-1. Ta eksplozja zainteresowania doprowadziła do czegoś, czego nigdy wcześniej nie widzieliśmy.
|
Business Insider
Rozdział 5. Zamienniki
Najdziwniejsze było to, że chęć wypróbowania semaglutydu przez wszystkich spowodowała niedobór leku. Jeżeli jakiś lek znajdzie się na oficjalnej liście FDA dotyczącej niedoborów, apteki wykonujące leki apteczne mogą tworzyć własne wersje. Leki apteczne nie są zatwierdzane ani sprawdzane przez FDA.
Wykonujące je apteki są regulowane na poziomie stanowym, więc nie ma dostępnych danych na temat tego, ile osób przyjmuje apteczne wersje leków GLP-1. W tak zagmatwanym środowisku łatwiej jest wykorzystywać ludzi. Rozmawiałam z badaczem, który celowo zamówił złożony semaglutyd od podejrzanych sprzedawców internetowych, aby zobaczyć, co otrzyma.
— Przyjrzeliśmy się aptekom internetowym, które nie wymagały recept i zajmowały najwyższe pozycje w wynikach wyszukiwania. Były to więc niektóre z witryn, które konsumenci zobaczą w pierwszej kolejności — mówi Tim Mackey, profesor na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego.
Z sześciu leków, które Tim zamówił, trzy w ogóle nie dotarły. Były to całkowite oszustwa. Wzięli więc trzy leki, które otrzymali i poddali je testom. Znaleźli dowody na zanieczyszczenie i niewłaściwe ilości aktywnego składnika, czyli semaglutydu.
FDA wydała również ostrzeżenie o niektórych aptekach zajmujących się mieszaniem leków przy użyciu soli semaglutydu, która jest wykorzystywana wyłącznie do badań i nie jest zatwierdzona do stosowania u ludzi.
— Najważniejsze dla konsumentów jest zrozumienie, że pozyskiwanie produktu z apteki internetowej, która nie wymaga recepty, wiąże się z dużym ryzykiem. To może być oszustwo, można otrzymać niewłaściwy produkt lub nie otrzymać wcale leku, który jest dla kogoś medycznie niezbędny — ostrzega Tim.
Oferowanie wersji leków na receptę bez recepty jest nielegalne, ale namnożyła się liczba startupów zajmujących się zdrowiem, które mogą tymczasowo sprzedawać złożony semaglutyd całkowicie legalnie.
Przeszłam przez cały proces otrzymania recepty na złożony semaglutyd. W aptece internetowej jedyne, co musiałem zrobić, to wypełnić ankietę, a następnie odbyć e-wizytę z lekarzem, aby otrzymać receptę na te leki. Przeszłam przez ten proces w celach badawczych, aby sprawdzić, jak łatwo będzie uzyskać te leki.
Okazało się, że było to dość łatwe, co w zależności od tego, jak bardzo cenicie regulacje dotyczące leków, może być niepokojące. Nie było wątpliwości, że otrzymam te leki. Od momentu rozpoczęcia rozmowy było to oczywiste. Nie wiem dlaczego, ale pomyślałam, że lekarz mógłby rzucić mi wyzwanie i powiedzieć: “Ach, te leki mają dość ciężkie skutki uboczne. Czy na pewno chcesz przyjmować te leki, aby stracić odrobinę wagi?“. Nie zrobił tego jednak. Lekarz, z którym rozmawiałam w trakcie tego procesu, nie dał żadnych wskazań, że będę musiała pozostać na tych lekach, aby utrzymać utratę wagi.
Nie mówię tego po to, by wzbudzić strach przed aptekami wykonującymi leki, ale to trochę szalone, jak mało wiemy o tym, ile osób przyjmuje leki z takich aptek, skoro wiemy, że wiążą się one z wyższym stopniem ryzyka. Jest jednak jedna znacząca zaleta, a dokładniej, że apteki te oferują tańszą wersję tych leków.
- W moim przypadku miesięczny zapas semaglutydu kosztował 250 dol.
- Cena katalogowa Ozempicu w USA wynosi prawie 1000 dol. za miesięczny zapas.
- W przypadku Wegovy jest to 1349 dol.
Są to szokujące ceny. Ekonomiści szacują, że leki GLP-1 zwiększą wydatki na opiekę zdrowotną w USA o bilion dol. Inni ekonomiści szacują, że jest to od 20 do 50 proc. tej kwoty. Nie jest możliwe ustalenie, kto ma rację, ponieważ rzeczywiste ceny płacone producentom leków są tajne.
Jedną z wielu osobliwości amerykańskiego systemu opieki zdrowotnej jest to, że nikt nie wie dokładnie, ile producenci faktycznie zarabiają na sprzedaży swoich leków. To informacje zastrzeżone. Wiele osób chciałoby, aby było prawdą, że leki te mogą faktycznie zaoszczędzić pieniądze systemom opieki zdrowotnej.
Wydajemy tak dużo na leczenie otyłości i powiązanych schorzeń, że leki te mogłyby przynieść oszczędności. Może się to zdarzyć, zwłaszcza jeśli ich koszt spadnie, ale byłaby to bardzo rzadka sytuacja w przypadku leków.
Najważniejsze, aby zapamiętać, że to przybliżone szacunki dotyczące tego, ile dany lek będzie kosztował amerykański system opieki zdrowotnej lub jaki jest ogólny koszt otyłości w Ameryce. Jest to ważne, ponieważ stygmatyzacja, z jaką borykają się osoby z otyłością, często wiąże się z przekonaniem, że stanowią one ogromne obciążenie finansowe dla systemu opieki zdrowotnej.
|
Business Insider
Rozdział 6. “Łatwe rozwiązanie”
Widziałam niezliczone komentarze w stylu:
Po co ci Ozempic, skoro możesz po prostu zdrowiej się odżywiać?
Dlaczego musisz brać te leki?
To, czego szukasz, to siła woli
Mówienie o Ozempicu jako o łatwym rozwiązaniu po prostu nie ma sensu. Łatwe rozwiązanie sugeruje, że istnieje inne rozwiązanie, a dla wielu ludzi po prostu go nie ma.
— Leki te nauczyły nas, że ogromna liczba osób żyjących z otyłością ograniczała kalorie, stosowała diety, ćwiczyła i to po prostu nie działało, mimo że te osoby naprawdę chciały, aby działało. A teraz mamy coś, co im pomaga i zgadnijcie co? Tracą na wadze — mówi Daniel
Przez długi czas byliśmy okłamywani w kwestii odchudzania i dopiero zaczynamy to rozumieć. Rzeczywistość jest taka, że my kulturowo oraz społeczność medyczna, znacznie bagatelizowaliśmy to, jak trudno jest schudnąć, a zwłaszcza jak trudno jest potem utrzymać wagę. Obecnie mamy mnóstwo danych na ten temat i wiemy, że drastyczna utrata wagi jest niezwykle rzadka i zwykle ma charakter tymczasowy.
Z biegiem czasu dowiedzieliśmy się również, że ćwiczenia nie są tak ważnym czynnikiem w odchudzaniu, jak niektórzy sugerują. Mają one wiele zalet i są ważne dla ogólnego stanu zdrowia, ale spalanie większej ilości kalorii nie jest gwarantowaną drogą do utraty wagi.
Wiele badań wykazało, że nawet w najlepszych okolicznościach, w których łączymy dietę, ćwiczenia i terapię behawioralną, ludzie tracą 5-10 proc. masy ciała. Następnie organizm próbuje się bronić.
Kiedy tracisz na wadze, ciało zaczyna uwalniać hormony, które zwiększają apetyt i zmniejszają uczucie sytości. Istnieje więc biologiczny mechanizm zachęcający ludzi do jedzenia więcej w miarę utraty wagi.
Badania przeprowadzone na osobach, które straciły sporo na wadze, wykazały, że spalają one mniej kalorii niż oczekiwali naukowcy, nawet biorąc pod uwagę fakt, że ich ciała są już mniejsze i mają mniejszą masę ciała.
Jeśli stracicie około 10 kg i utrzymacie tę wagę, będziecie spalać około 250 kalorii dziennie mniej niż przed utratą wagi. Wiemy o tym od bardzo dawna
— przypomina badacz.
Przez lata lekarze doradzali, że wystarczy wprowadzić niewielkie zmiany w stylu życia. Na przykład zamienić chipsy na jabłka lub chodzić po schodach. Wciąż można znaleźć wiele takich porad w Internecie. Szczerze mówiąc, to dziwne, że po dziesięcioleciach badań potwierdzających, że jest to bardzo złożona kwestia, tak wiele osób upiera się, że jest to łatwe.
Zrozumiały jest niepokój związany z leczeniem milionów ludzi z powodu tego, co jest postrzegane jako szerszy problem społeczny. Niektórzy twierdzą, że jest to niczym założenie plastra na większy problem, jakim jest nasz system żywieniowy lub siedzący tryb życia.
Tak, rozwiązanie tych bardzo złożonych systemowych problemów przyniosłoby prawdopodobnie ogromne korzyści społeczne, ale na razie mamy stosunkowo bezpieczny i skuteczny lek, który może dać ludziom kolejne narzędzie do zarządzania swoim zdrowiem. Być może jest to tylko plaster, ale czasami jest on po prostu potrzebny.
Autorka: Elizabeth McCauley, producentka w Business Insider
